راوی:

هنوز نیم قرن از حجّة الوداع نگذشته، امّت محمّد(ص) تیغ بر اوصیاء او کشیده اند و با نام اسلام، قلب اسلام که امام است می درند!

اجسامشان به جانب قبله نماز می گزارند، امّا ارواحشان هنوز همان اصنامی را می پرستند که ابراهیم شکسته بود. اجسامشان به جانب قبله نماز می گزارند، امّا ارواحشان با باطن قبله که امامت است، پیکار می کنند. جاهلیت ریشه در درون دارد و اگر آن مشرک بت پرست که در درون آدمی است ایمان نیاورد، چه سود که بر زبان لا اله الا الله براند؟ آنگاه جانب عدل و باطن قبله را رها می کند و خانه ی کعبه را عوض از صنمی سنگی می گیرد که روزی پنج بار در برابرش خم و راست شود و سالی چند روز گرداگردش طواف کند. و ایکاش تا همین جا بسنده می کرد و قلب قبله را با تیغ نمی درید.

عجبا! جهان را ببین که چه سان وارونه می شود!

برگرفته از کتاب فتح خون(شهید سید مرتضی آوینی)